#1 Klasyka nie taka straszna – „Król Edyp” – tragedia detektywistyczno – sensacyjna?

Edyp bohater tragiczny, z tragiczną przeszłością i przeszłością. Poznajemy go, gdy po tajemniczym morderstwie ginie król Lajos, a nowym władcą zostaje Edyp, a jego żoną- Jokasta- wdowa po Lajosie. Od pewnego czasu Teby objęte są zarazą, która cały czas się rozprzestrzenia. Dramatyczną sytuację opisuje chór:

„Naród wśród moru upada
I myśli zabrakło już mieczy
Ku obronie i odsieczy,
Pola kłosem się nie skłonią,
Matki w połogach mrą lub płody ronią.
Jak lotne ptaki, wartkie błyskawice,
Mkną ludzie cwałem w Hadesu ciemnice.
Nad miastem zawisła głusza
I stosy trupów po ulicach leżą,
A śmierć i dżumę szerzą;
Nikt nie płacze, nie rusza.”

Edyp postanawia wysłać Kreona do wyroczni delfickiej, alby zdefiniowała problem i znalazła wybawienie dla narodu. Kreon wraca z nakazem znalezienia mordercy Lajosa i tu zaczyna się historia na miarę dobrej książki detektywistyczno-sensacyjnej. Edyp w pośpiechu szuka mordercy, posyła po jasnowidza, którego później oskarża o spiskowanie przeciw niemu i doprowadzeniu do strącenia go z tronu.Tyrezjasz mówi:

„Z bogacza żebrak – na obczyznę pójdzie,Kosturem drogi szukając po ziemi.
I wyjdzie na jaw, że z dziećmi obcował
Własnymi, jak brat i ojciec, że matki
Synem i mężem był, wreszcie rodzica
Współsiewcą w łożu i razem mordercą.”

 

Następnym podejrzanym jest Kreon, którego w obronę bierze Jokasta.

Więc jeśli nie Terezjasz – wróżbita, nie Kreon. To kto?

Niespodziewanie w Tebach pojawia się posłaniec, który przekazuje smutną wiadomość królowi – zmarł jego ojciec – Polybos. Wtedy też dowiadujemy się dlaczego Edyp opuścił dom rodzinny i postanowił wędrować po świecie. Przepowiednia, którą otrzymał w Delfach była tak straszna, że postanowił nie wracać do domu rodzinnego i nie krzywdzić swoich najbliższych.

„Matkę w łożu ja skalam, że spłodzę Ród, który który ludzi obmierznie wzrokowi,
I że własnego rodzica zabiję”

Na nieszczęście Edypa przepowiednia się wypełniła – zabił ojca, a łoże dzielił z matką. Na wieść o tym Jokasta popełnia samobójstwo, a Edyp wydłubuje sobie oczy.

Chyba każdy zna z liceum motyw bohatera tragicznego, katharsis, winy tragicznej, ale to nie tylko to decyduje o tym że ta tragedia jest dziełem genialnym (przynajmniej moim zdaniem). Powróciłam po bardzo długim czasie do lektury „Króla Edypa” i zaczęłam dostrzegać i myśleć o historii Edypa jak doskonałego przykładu splotu wątków na miarę bardzo dobrej fabuły dla filmu/ książki z wątkami detektywistycznymi i sensacyjnymi. Mamy zbrodnię, zagadki, świadków, jasnowidza, którzy pomagają Edypowi, ale także Nam – czytelnikom w rozwikłaniu zagadki – kto jest mordercą?

Dziwne, że dopiero teraz to zauważyłam :)

„Król Edyp” i cytowane fragmenty pochodzą „Antologia Tragedii Greckiej” Wydawnictwo Greg

Bądźcie permanentnie zaCzytani i zaKochani :)

Magdalena

3 komentarze do “#1 Klasyka nie taka straszna – „Król Edyp” – tragedia detektywistyczno – sensacyjna?

  1. Czytałam. Kiedyś patrzę, a tu piękne wydanie: skórzana oprawa i złote litery. Pomyślałam – pięknie będzie wyglądać na mojej półce. Nie miałam pojęcia o czym to jest i kto to Sofokles (były to bowiem niezbyt obyte moje lata). Podobało mi się, choć o co chodzi, zrozumiałam dopiero przy drugiej odsłonie ;)
    http://chcecosznaczyc.blogspot.com/

Odpowiedz na „EwaAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>